گردشگری سبز در ایران

گردشگری سبز در ایران

در قرن بیست و یکم، پیشرفت فناوری موجب می‌شود تا وقت انسان بیش از پیش آزاد گردد.
و زمان بیشتری را صرف اوقات فراغت خود نماید.
در واقع این قرن را باید عصر صنعت گردشگری نام نهاد.
به دلیل زیر ساخت‌های فناوری، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد شده در قرن بیست و یکم، پدیده گردشگری یک واقعیت اجتناب ناپذیر در رفتار و عمل انسان برای ارضای روح کنجکاوی او خواهد بود.
سفر به دیگر نقاط دنیا چه به صورت حقیقی و واقعی و چه به صورت مجازی، با انگیزه‌های مختلفی جزو ملزومات زندگی قرن بیست و یکم است.
همچنین شکل دهنده جریانی است که مرزهای ملی و بین المللی را درنوردیده، رویکردی فراتر از دولت و ملت خواهد داشت.

گردشگری سبز در ایران

کمیسیون گردشگری اتاق ایران در گزارشی تخصصی با عنوان گردشگری سبز، به ابعاد مختلف این موضوع پرداخته است.
و تصریح می‌کند که اولین قدم در مسیر گردشگری سبز، آگاهی‌رسانی جمعی است.
در واقع اقدامات آگاهی سازی نسبت به تغییرات زیست محیطی و تأثیر آن بر زندگی آینده انسان، باید شامل تمام ذینفعان کلان و خرد گردشگری و کشوری باشد.

این مطالعه در پی آن است که با نگاه به آنچه به‌عنوان چالش‌های ناشی از رشد صنعت گردشگری مطرح می‌شود، پرداخته شود.
و با معرفی گردشگری سبز به‌ عنوان راهکار، زوایای مختلف آن را بررسی کند.

بر اساس این گزارش، با توسعه گردشگری، قرار گرفتن آن در سبد اقتصاد خانوار، افزایش آگاهی جوامع در مورد پایداری و محدودیت‌های حاصل از استفاده بیش ‌از حد منابع طبیعی و انرژی، نگرش جامعه درباره محیط و ارتباط آن با گردشگری دچار تحول شده است.
امروزه جامعه جهانی مسائل زیست‌ محیطی را با دقت و حساسیت روز افزون رصد می‌کند.
همچنین رایج شدن مفاهیمی چون:
طبیعت ‌گردی، گردشگری سبز و گردشگری پایدار ناشی از این حساسیت‌ها است.
و افزایش شمار گردشگریان آگاه درباره ارزشمندی محیط و ضرورت حفاظت از آن به‌منظور پایداری این صنعت است.

گردشگری سبز در ایران

گردشگری سبز به‌عنوان یک بحث نو بر مصرف بهینه انرژی و پایداری محیط تمرکز ویژه‌ای دارد.
بر همین اساس این گزارش درصدد تعریف مشخصه‌های گردشگری سبز، زنجیره تأمین آن و نقش بازیگران این زنجیره در تغییرات زیست‌محیطی و آب و هوایی است.
تا بتواند به تنویر ابعاد و ضرورت‌های آن در بخش گردشگری بپردازد.
به‌علاوه این مطالعه به بررسی آمار شاخص‌های توسعه جهانی بانک جهانی و چند مطالعه موردی نیز توجه داشته است.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در این مقاله، گردشگری سبز، ظرفیتی برای اشتغال‌زایی و کاهش فقر است.
همان‌طور که مشخص شده گردشگری فعالیتی نیرو محور بوده و به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از هر 11 شغل یک شغل را از آن خود می‌کند.
انتظار می‌رود، رفتن به سمت سبز کردن این صنعت که بهینه‌سازی مصرف انرژی و آب و همچنین سیستم دفع زباله را در برمی‌گیرد، قابلیت بالقوه اشتغال را در این بخش با به‌کارگیری نیروهای محلی و ایجاد فرصت‌های شغلی قابل‌ توجه با محوریت فرهنگ و محیط طبیعی محلی، تقویت کند.

گردشگری سبز در ایران

طبق گزارش سازمان ملل، سرمایه‌گذاری در گردشگری سبز موجب کاهش هزینه انرژی، آب و زباله می‌شود.
و ارزش تنوع زیستی، اکوسیستم و میراث فرهنگی را بالا می‌برد.

کمیسیون گردشگری اتاق ایران در این مقاله با نگاه به:

زنجیره تأمین گردشگری و خدمات سفر سبز

شاخص‌های توسعه جهانی

وابستگی انرژی

کارآیی

انتشار و تولید دی‌اکسید کربن

مطالعات موردی هتل‌های زنجیره‌ای ولکام گروپ

یک مدل سبز برای اکوتوریسم و طرح ساختمان‌های هوشمند انرژی برای هتل‌ها در سنگاپور به این نتیجه می‌رسد که:
با ظهور اشکال جدید گردشگری مبتنی بر حفظ محیط ‌زیست، اقدامات بیشماری را می‌توان انجام داد.
که هر چند در اولین برآورد پر هزینه به نظر می‌رسند اما با توجه به اهمیت روند توسعه پایدار گردشگری، ارزش سرمایه‌گذاری مالی و زمانی را دارد.

نگاه به گردشگری سبز در ایران

انتظاری که از صنعت گردشگری این روزهای جهان می‌رود ،توجه بیشتر به مساله اخلاق و اخلاق مداری به عنوان پایه و اساس شکل گیری صنعت گردشگری می‌باشد.
صنعت گردشگری، یک صنعت فرصت آفرین هست که می‌کوشد تا با میراث‌های معنوی و با زبان صلح و دوستی و رفاقت، ملت‌ها را به همدیگر نزدیک کند.
در واقع، صنعت گردشگری را باید صلح آمیزترین صنعت جهان دانست که دارایی‌های غیر قابل لمس را به ارزش افزوده مبدل می‌کند.
همان طور که در صنایع، نگاه به توسعه پایدار (SUSTANBALE DEVLOPMENT) در قالب استانداردها و بیانیه‌های مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها (CSR) شکل می‌گیرد تا آسیب پذیری محیط زیست کاهش یابد، در صنعت گردشگری نیز، می‌بایست نگاه سبز محور به جامعه و جهان، در دستور کار فعالان این صنعت در حال گسترش قرار بگیرد.

نگاه به گردشگری سبز یعنی آن که گردشگران و فعالان صنعت گردشگری، رفتار مخل آسایش و آرامش جامعه نداشته باشند.
یعنی این که گردشگران، محیط زیست شهر یا کشوری که در حال بازدید هستند را آلوده نکنند.
بر روی ابنیه کشورهای مختلف، یادگاری ننویسند.
همه جای جهان را سرای خود بدانند و به این باور برسند که باید، وارثان خوبی برای گذشتگان و حافظان خوبی برای آینده گان باشند.

توجه به گردشگری سبز در ایران در اصل اول

در توسعه گردشگری باید درک  توجه دو جانبه ای بین گردشگران و میزبانان وجود داشته باشد.
با توجه به تنوع فرهنگ‌های جوامع، گردشگران و میزبانان باید ضمن احترام گذاشتن به ارزش‌ها، آداب و رسوم یکدیگر سعی در شناخت آنان داشته باشد.
و با قوانین و مقررات کشورهای میزبان همخوانی داشته باشد.
و قبل از ورود باید گردشگران را توجیه نمود.

توجه به گردشگری سبز در ایران اصل دوم:

مسافرت با اهداف مذهبی، بهداشتی و سلامت، آموزش و فرهنگی از اشکال مفید گردشگری است که باید ترویج شود.
و در فعالیت‌های گردشگری باید عدالت بین زن و مرد، حقوق اقلیت ها، مردم بومی و کودکان مورد توجه باشد.
و بهره برداری ابزاری از انسان‌ها نشود.

توجه به گردشگری سبز در ایران اصل سوم:

«گردشگری یکی از عوامل توسعه پایدار است»:
گردشگران باید به حفظ محیط زیست متعهد و برنامه ریزان تمهیداتی بیندیشند که فشار کمتری در روزهای تعطیل برجاذبه‌ها وارد آید.
و همه افراد محدودیت در بهره برداری از منابع را بپذیرند.

توجه به گردشگری سبز در ایران اصل چهارم:

«گردشگری ازمیراث فرهنگی نوع بشر استفاده می‌کند و عاملی برای تقویت آن است»:
منابع گردشگری میراث عمومی نوع بشر است.
و سیاست‌ها باید با اصول معماری و میراث فرهنگی منطقه هماهنگ باشد.
و به گونه ای محافظت شود که نسل‌های آینده امکان استفاده از آن را داشته باشد.
و محصولات فرهنگی به شکل سنتی قابل عرضه و از استاندارد شدن آن پرهیز شود.
و حداقل بخشی از درآمدهای حاصله از بازدید گردشگران صرف نگهداری و مرمت جاذبه های فرهنگی و باستانی شود.

توجه به گردشگری سبز در ایران اصل پنجم:

«گردشگری فعالیتی خیرخواهانه برای جوامع و کشورهای میزبان است»:
جوامع محلی باید با فعالیت های گردشگری همگام و در پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن سهیم و در مشاغل مستقیم و غیرمستقیم از نیروهای محلی استفاده شود.
و سیاست‌های اجرا شده به رفع نیازهای مردم کمک کند.
و دستگاههای متولی اطلاعات لازم در خصوص طرح های توسعه در اختیار ساکنان قرار دهند.

توجه به گردشگری سبز در ایران اصل ششم:

«تعهد افراد ذینفع به توسعه گردشگری»:
سازمان‌ها و افراد فعال در صنعت گردشگری تعهد دارند در طول سفر و اقامت اطلاعات لازم در اختیار گردشگران گذارده و در مورد حفاظت آنان برابر حوادث، بیماری‌ها و غذای سالم تلاش کنند.
و دولت ها نیز در ایام مسافرت ملت‌هایشان به خارج در بحران‌ها مسئول حفاظت آنان هستند.

سخن آخر

گردشگری سبز و مقالات مربوط به آن، اگر چه در دنیا نوظهور هست، اما در کشور ما، خیلی خوب با توجه به ظرفیت ها و قابلیت‌های کشور در عرصه گردشگری و نیاز راهبردی به توجه بیش از پیش به این حوزه، همچنان مورد غفلت می‌باشد.

شاید برای توسعه گردشگری سبز در کشوری که یکی از مقاصد اصلی و مهم صنعت گردشگری جهان می‌باشد و ده‌ها هزار ظرفیت گردشگری مکتوب و مهم منطقه‌ای و بین المللی دارد، تدوین راهکارهایی برای توسعه گردشگری سبز توسط مسئولان این حوزه، ضروری تصور شود.
همه فعالان صنعت گردشگری ایران باید به گردشگری سبز و اصول آن و همچنین منشور اخلاقیان در گردشگری وفادار باشند و آن را سرلوحه فعالیت های خود قرار دهند.
این انتظار به حقی هست که بقیه صنایع، از صنعت گردشگری و فعالان آن دارند.

صفحه رزرو هتل های ایران